piękna płytka thrash metalowa, udowadniająca w znakomity sposób że można nagrywać nasty już album i pomimo zapetlenia się wcześniej w jakiejś hałowej rockowej apatii wyjść na prostą. Po prostu robić to co sie kiedys robiło najlepiej. :-)
Własciwie nie ma na niej słabych utworów, wszystkie trzymają równy poziom, może tylko nie potzrebne jest autocoverowanie, bo stylistycznie ten utwór wogóle nie pasuje do tej płyty.
Reasujmując, wg mnie w ogolnym rozrachunku Megadeth w pierwszej dekadzie XXI dał rade jak cholera pozostawiając daleko w tyle swoje kompleksy w postaci bezpłciowych smutasów z Metallici :-)